De kantine is niet altijd even geweldig. Het werkt ook heel raar eigenlijk in Amerika. Junkfood is in verhouding veel duurder dan fruit of gezond voedsel in Nederland. Het eten wordt afgerekend door middel van een weegschaal. Ik had blijkbaar een keer zwaar voedsel, wat wel heel goedkoop was. Dan ben je toch 10 dollar kwijt voor een waardeloze lunch. De kantinejuffies zijn ook verschrikkelijk, van die chagrijnige dikke negerinnen. Er is er maar een aardig en die is toevallig blank en dat is de enige waar ik gedag tegen zeg. De mensen op school zijn wel prima, lopen wel aardige mensen rond. In de groep zitten 2/3 meisjes die wel eens met ons omgaan. Qua andere gasten is het wel minimaal, veel negers of boeren en ze verschillen tot nu toe nog teveel met de Nederlandse jongens. Al die Amerikanen zitten allemaal samen onder een sport en vormen groepjes, dat zal het wel zijn. Sporten is hier willen winnen, daar groeien ze mee op. Ze trainen elke dag bijna 2 uur en daar zit de wedstrijd nog niet bij, dat vind ik wel gaaf. Maar het gebouw van school, de locatie, de omgeving; is verder echt goodlife. Je wandelt zo het centrum of het park in. Alles is te voet te bereiken, wat veel voordelen heeft. Overdag is Boston een veilige stad, maar wanneer het donker begint te worden moet je toch wel uitkijken. Op straat en in de parkjes lopen of liggen ’s nachts erg veel zwervers. Toen we vorige week overdag door het park liep was er heel veel politie. Paar dagen later bleek dat er een schietpartij in de Public Gardens naast onze school was geweest. Een man kreeg ruzie en besloot degene met wie hij ruzie had neer te schieten. Bizar dat het gewoon naast je school gebeurd, terwijl onze school in de Back Bay Neighborhood ligt. Is toch wel een hele veilige en rijke buurt. Het voelt in ieder geval wel veilig, ook school zelf waar altijd politie rondloopt. Maar dan vraag je je tegelijkertijd ook wel af of dat voor een bepaalde reden is. In de buurt rijden in ieder geval genoeg mooie auto’s rond. Ferrari’s, Porsches, Lamborghini’s ze komen dagelijks voorbij.
De lerares die we
op de Language Company hebben heet Jenn, een erg aardige vrouw overigens. Wel
heb ik het idee dat we weer op de middelbare school zitten. Ze zijn eigenlijk
veel te aardig voor ons daar. Qua huiswerk is het ook allemaal niet heel erg
druk. Maar dat vinden we uiteraard niet erg! De leraar die ik heb voor Digital
Video Productions is een grappige kerel, zijn naam is Kevin O'Rourke. De eerste keren dat we les hadden was
er nog geen airco en die man zweet zich elke keer de pleuris, staat hij met een
doorweekt overhemd voor de klas. We hebben zijn manier van aanpakken al wel
door. Hij wil gewoon dat je aanwezig bent bij de lessen, goed meedoet en je
huiswerk maakt. Dan kan je gewoon niet falen voor dat vak, want ons eerste punt
was dus ook al een 10. Verder is het wel heel interessant om over dit vak te
leren moet ik zeggen. Het sluit goed aan op de richting waar ik wel iets voor
voel. We gaan pas over een tijdje echt beginnen met het bewerken en maken van
filmpjes, maar de theorie is ook wel boeiend moet ik zeggen.
Boston is een
stad die alles te bieden heeft, cultuur, leuke mensen, veel studenten, historie,
plezier en er blijft genoeg te ontdekken. Er zijn hier ook echt niet normaal
veel scholen zoals MIT, Harvard, Fisher College, Boston College en Suffolk
University. Waarschijnlijk mis ik er nog steeds een paar, maar Harvard en MIT
zijn toch wereldwijd bekend. Daar wil ik nog wel een kijkje gaan nemen, het
schijnt zelfs dat je daar 80.000 dollar per jaar of meer betaalt om naar school
te kunnen. Door die vele scholen die hier zitten, zijn er in Boston ook altijd
heel erg veel (gratis) activiteiten voor studenten. Er is gewoon altijd wel
ergens iets te doen. Verder heb al veel nieuwe mensen ontmoet zowel op school
als in de stad zelf. Ik begin overal steeds meer wegwijs te worden en het
begint een beetje als thuis te voelen. Dat is een goed teken denk ik. Het valt
me trouwens op in de stad dat er erg veel wiet gerookt word. Het is schijnbaar
makkelijk te krijgen en je mag een kleine hoeveelheid op zak hebben. Op de campus in de kamers is het ook te
merken, want hier hebben ook veel mensen drugs bij. Ook drinken ze op de
kamers. Ik denk dat dit echt een grote fout van school zelf is. Tijdens alle
bijeenkomsten zijn ze die eerstejaars zo erg aan het bang maken, ze komen veel
te intimiderend over. Daardoor gaan ze juist dat soort dingen doen, maar dat drinken niet mag als je 21+ bent slaat werkelijk nergens op. Drugs
betekent dat je definitief mag vertrekken en aan drankgebruik zijn sancties
verbonden. School zou het op een andere manier moeten aanpakken, want iedereen
heeft overal schijt aan. Ik begin ook langzaamaan ziek te worden van alle
stomme regeltjes die deze school heeft. Blij als het weekend begint en ik
lekker een biertje in de pub kan drinken, elke stapavond hier is lachen. Genoeg
leuke verhalen, maar die horen jullie wel als ik terug ben!
Doordat ik veel
gedaan heb, is het nog wel soms lastig om een vast ritme te vinden. We hebben
nu een abonnement bij de Union Gym in Boylston Street, vlakbij Common Park.
Doordat we veel vrije tijd hebben kunnen we dus veel gaan sporten en dat
combineren met een keer hardlopen in de parken of langs de rivieren. Het weer
in Boston is trouwens erg afwisselend geweest, de afgelopen tijd was het warm,
maar het weer kan snel omslaan. Tot nu toe gingen harde regenbuien samen met
vochtig en klam weer erna, maar het zou zomaar de aankomende maand iets kouder
kunnen worden. Toch binnenkort maar even een dekbed en een winterjas kopen. Er
komen ook nog andere dingen bij die ik graag zou willen doen zoals New York
nogmaals bezoeken of toch Montreal in Canada. Whale watching, White Mountain
Nation Forest, dat zijn dingen die ook nog op mijn checklist staan.
Ik ga jullie verder
zoveel mogelijk op de hoogte proberen te houden van alle ervaringen die ik nog
op ga doen. Ik zal zo snel mogelijk foto’s en filmpjes aan deze blog
proberen toe te voegen. Ook aan oudere
berichten, maar dan laat ik wel weten wanneer ik dat doe. Degene die willen
kunnen onderaan mijn teksten een berichtje achter laten. Leuk dat jullie mijn
blog lezen! Groeten, Niels
Geen opmerkingen:
Een reactie posten