15 en 16 september

Het was weer een lekker uitgestorven weekendje op de campus. Het gros van de studenten zoekt vaders en moeders weer op blijkbaar. Het enige nadeel hiervan is dat er in de kantine weinig rekening wordt gehouden met de studenten die nog wel aanwezig zijn. Het eten is al niet je van het, maar in het weekend gaan we nooit meer in de kantine eten. Er is gewoon simpelweg niks, behalve een burger met friet. Daarom hadden we toch maar weer even wat boodschappen gedaan, zodat we er op onze eigen kamer ook weer tegenaan konden. Blijft altijd wel een leuk aanzicht als we met al die boodschappen terug naar de campus sjouwen. In de namiddag zijn we naar de 23^e editie van de Freedom Rally gegaan in Boston Common Park. Dit wordt ook wel Hempfest genoemd. Het is simpel te verklaren; er zijn een heleboel wazige figuren die willen dat wiet gelegaliseerd moet worden in Massachusetts. Daarom wordt op die dag wiet gelegaliseerd, met als gevolg een vol park. Hier werd natuurlijk slim op ingespeeld door allerlei soorten eetkraampjes,  waardoor het net een soort kermis leek. Ik vond het apart om dat sfeertje een keer mee te maken. Op een podium stond een oude spacer een betoog te houden waarom wiet legaal moet worden. Overal liepen en lagen mensen verspreid door het park die wiet aan het roken waren, dus boven het park hing een grote rookwolk. Maar de sfeer was best wel relaxed en de zon scheen, dus we hadden er wederom een mooi dagje van gemaakt. Die avond zijn we met wat Nederlandse studenten bij Teatra (een Italiaans restaurant) uiteten geweest en uiteraard weer naar onze stamkroeg om de hoek. Zondag was een erg saaie dag waar veel huiswerk gedaan moest worden, omdat we die week een presentatie hadden.  Maar ook het huiswerk voor onze keuzemodule was op ons aan het wachten. Oh en de was ook nog. Wat een zwaar leven hebben we toch, haha. 

Vrijdag 14 september - Massachusetts State House

Weer eens een uitstapje op de vrijdag met school, deze keer naar Massachusetts State House. Dit is een overheidsgebouw, gelegen op Beacon Hill. (naast Common Park) Erg mooi gebouw met een laagje bladgoud op de koepel. Binnen kregen we een rondleiding, maar het vrouwtje die deze gaf liep nogal te schreeuwen. Van binnen zag het er ook indrukwekkend uit. Er zaten ook nog een paar kansloze mensen op een kruk te protesteren met een bordje. Geen flauw idee wat die mensen bezielt om doelloos je dag daar door te brengen.

Toen we eindelijk uit deze hel verlost waren en richting het park liepen, wandelden we plotseling een filmset op. Ze waren daar opnames aan het maken voor de film ‘The make over’ met Julia Styles. Ze is blijkbaar een bekende actrice van films zoals ‘Save the last dance en 10 things I hate about you.’ Toen ik foto’s wilde maken kwam er meteen iemand van de crew naar me toe om te vragen of ik daarmee wilde stoppen. Voor het verhaal toch nog een paar foto’s kunnen maken in ieder geval. Wel heel gaaf dat er in Boston zoveel films worden opgenomen. Een tijdje terug waren ze daar ook al de nieuwe film van Sandra Bullock aan het opnemen.

Die avond zijn we naar de sidebar gaan drinken, waar onze maat Jack ook weer te vinden was. De nacht bracht ons uiteindelijk naar Quincy Market, waar we naar ‘Mija’ zijn gegaan. Dit was een combinatie tussen een club en een terras. 

Donderdag 13 september

Tijdens de les kwam er een andere docent van TLC binnen. Hij kwam uitleg geven over onze ‘Professional Experience’ dit houdt in dat je bij een bedrijf in Boston gaat stage lopen. Voor mijn afstudeerstage moet ik me gaan verdiepen waarin ik wil gaan afstuderen. Ik kan nu dus mooi gaan kijken waar ik in geïnteresseerd ben en uiteindelijk een bedrijf kiezen wat aansluit bij mijn (mogelijke) afstudeerstage.  De elevator pitch vandaag ging trouwens redelijk, moet het alleen nog meer op mezelf toespitsen. Verder heb ik die middag voor mijn module in de Boston Public Gardens gefilmd. De opdracht was om alle soorten shots uit te testen en proberen een verhaallijn te creëren. Ik hoorde trouwens vandaag van een student uit mijn klas dat er 300.000 studenten in Boston zitten en ongeveer 80 scholen. Awesome! Voor de afwisseling maar weer naar de pub gegaan, maar het was helaas niet erg druk. Met mensen van school nog een potje tafelvoetbal gespeeld en na pizza te hebben gegeten vroeg het bedje opgezocht.

27 augustus - 12 september (update!)

Alle berichten van de afgelopen weken zijn nu te vinden op mijn blog. Het heeft even geduurd, maar ik heb zoveel gave dingen gedaan de afgelopen tijd! Ik heb het erg naar mijn zin en de ervaring om hier op Fisher College te zitten bevalt tot nu toe goed. De balans tussen school en vrije tijd is niet helemaal in evenwicht. Erg fijn dat we meer vrije tijd hebben, zodat we zelf ook kunnen gaan doen wat we willen. We hebben vaak op vrijdag ook een uitstapje met The Language Company, zodat je ook buiten school nog wat leert. Onze kamer is groot, alleen het is nog steeds best warm. We hebben wel alles wat we nodig hebben, ook best veel eten en fruit op de kamer, dat is wel fijn hier. Het leven op school is dus erg chill, als ik wakker wordt ben ik zo in de leslokalen of in de kantine. Ook alle mensen in de kamers die in ons gebouw zitten zijn erg aardig, campus leven bevalt prima!

De kantine is niet altijd even geweldig. Het werkt ook heel raar eigenlijk in Amerika. Junkfood is in verhouding veel duurder dan fruit of gezond voedsel in Nederland. Het eten wordt afgerekend door middel van een weegschaal. Ik had blijkbaar een keer zwaar voedsel, wat wel heel goedkoop was. Dan ben je toch 10 dollar kwijt voor een waardeloze lunch. De kantinejuffies zijn ook verschrikkelijk, van die chagrijnige dikke negerinnen. Er is er maar een aardig en die is toevallig blank en dat is de enige waar ik gedag tegen zeg.  De mensen op school zijn wel prima, lopen wel aardige mensen rond. In de groep zitten 2/3 meisjes die wel eens met ons omgaan. Qua andere gasten is het wel minimaal, veel negers of boeren en ze verschillen tot nu toe nog teveel met de Nederlandse jongens. Al die Amerikanen zitten allemaal samen onder een sport en vormen groepjes, dat zal het wel zijn. Sporten is hier willen winnen, daar groeien ze mee op. Ze trainen elke dag bijna 2 uur en daar zit de wedstrijd nog niet bij, dat vind ik wel gaaf. Maar het gebouw van school, de locatie, de omgeving; is verder echt goodlife. Je wandelt zo het centrum of het park in. Alles is te voet te bereiken, wat veel voordelen heeft. Overdag is Boston een veilige stad, maar wanneer het donker begint te worden moet je toch wel uitkijken. Op straat en in de parkjes lopen of liggen ’s nachts erg veel zwervers. Toen we vorige week overdag door het park liep was er heel veel politie. Paar dagen later bleek dat er een schietpartij in de Public Gardens naast onze school was geweest. Een man kreeg ruzie en besloot degene met wie hij ruzie had neer te schieten. Bizar dat het gewoon naast je school gebeurd, terwijl onze school in de Back Bay Neighborhood ligt. Is toch wel een hele veilige en rijke buurt. Het voelt in ieder geval wel veilig, ook school zelf waar altijd politie rondloopt. Maar dan vraag je je tegelijkertijd ook wel af of dat voor een bepaalde reden is. In de buurt rijden in ieder geval genoeg mooie auto’s rond. Ferrari’s, Porsches, Lamborghini’s ze komen dagelijks voorbij.

De lerares die we op de Language Company hebben heet Jenn, een erg aardige vrouw overigens. Wel heb ik het idee dat we weer op de middelbare school zitten. Ze zijn eigenlijk veel te aardig voor ons daar. Qua huiswerk is het ook allemaal niet heel erg druk. Maar dat vinden we uiteraard niet erg! De leraar die ik heb voor Digital Video Productions is een grappige kerel, zijn naam is Kevin O'Rourke. De eerste keren dat we les hadden was er nog geen airco en die man zweet zich elke keer de pleuris, staat hij met een doorweekt overhemd voor de klas. We hebben zijn manier van aanpakken al wel door. Hij wil gewoon dat je aanwezig bent bij de lessen, goed meedoet en je huiswerk maakt. Dan kan je gewoon niet falen voor dat vak, want ons eerste punt was dus ook al een 10. Verder is het wel heel interessant om over dit vak te leren moet ik zeggen. Het sluit goed aan op de richting waar ik wel iets voor voel. We gaan pas over een tijdje echt beginnen met het bewerken en maken van filmpjes, maar de theorie is ook wel boeiend moet ik zeggen.

Boston is een stad die alles te bieden heeft, cultuur, leuke mensen, veel studenten, historie, plezier en er blijft genoeg te ontdekken. Er zijn hier ook echt niet normaal veel scholen zoals MIT, Harvard, Fisher College, Boston College en Suffolk University. Waarschijnlijk mis ik er nog steeds een paar, maar Harvard en MIT zijn toch wereldwijd bekend. Daar wil ik nog wel een kijkje gaan nemen, het schijnt zelfs dat je daar 80.000 dollar per jaar of meer betaalt om naar school te kunnen. Door die vele scholen die hier zitten, zijn er in Boston ook altijd heel erg veel (gratis) activiteiten voor studenten. Er is gewoon altijd wel ergens iets te doen. Verder heb al veel nieuwe mensen ontmoet zowel op school als in de stad zelf. Ik begin overal steeds meer wegwijs te worden en het begint een beetje als thuis te voelen. Dat is een goed teken denk ik. Het valt me trouwens op in de stad dat er erg veel wiet gerookt word. Het is schijnbaar makkelijk te krijgen en je mag een kleine hoeveelheid op zak hebben.  Op de campus in de kamers is het ook te merken, want hier hebben ook veel mensen drugs bij. Ook drinken ze op de kamers. Ik denk dat dit echt een grote fout van school zelf is. Tijdens alle bijeenkomsten zijn ze die eerstejaars zo erg aan het bang maken, ze komen veel te intimiderend over. Daardoor gaan ze juist dat soort dingen doen, maar dat drinken niet mag als je 21+ bent slaat werkelijk nergens op. Drugs betekent dat je definitief mag vertrekken en aan drankgebruik zijn sancties verbonden. School zou het op een andere manier moeten aanpakken, want iedereen heeft overal schijt aan. Ik begin ook langzaamaan ziek te worden van alle stomme regeltjes die deze school heeft. Blij als het weekend begint en ik lekker een biertje in de pub kan drinken, elke stapavond hier is lachen. Genoeg leuke verhalen, maar die horen jullie wel als ik terug ben!

Doordat ik veel gedaan heb, is het nog wel soms lastig om een vast ritme te vinden. We hebben nu een abonnement bij de Union Gym in Boylston Street, vlakbij Common Park. Doordat we veel vrije tijd hebben kunnen we dus veel gaan sporten en dat combineren met een keer hardlopen in de parken of langs de rivieren. Het weer in Boston is trouwens erg afwisselend geweest, de afgelopen tijd was het warm, maar het weer kan snel omslaan. Tot nu toe gingen harde regenbuien samen met vochtig en klam weer erna, maar het zou zomaar de aankomende maand iets kouder kunnen worden. Toch binnenkort maar even een dekbed en een winterjas kopen. Er komen ook nog andere dingen bij die ik graag zou willen doen zoals New York nogmaals bezoeken of toch Montreal in Canada. Whale watching, White Mountain Nation Forest, dat zijn dingen die ook nog op mijn checklist staan.

Ik ga jullie verder zoveel mogelijk op de hoogte proberen te houden van alle ervaringen die ik nog op ga doen. Ik zal zo snel mogelijk foto’s en filmpjes aan deze blog proberen  toe te voegen. Ook aan oudere berichten, maar dan laat ik wel weten wanneer ik dat doe. Degene die willen kunnen onderaan mijn teksten een berichtje achter laten. Leuk dat jullie mijn blog lezen! Groeten, Niels

Woensdag 12 september

Dinsdag 11 september

Maandag 10 september